شيخ احمد در سال سبع و عشرين و سبعمائه وفات يافت . او را در اين مزار دفن كردند . و شيخ محمد برادرش در سال خمس و ثلاثين و سبعمائة وفات يافت . هر دو برادران در جنب يكديگر مدفون‌اند . و بسيار بزرگان در اين مزار آسوده‌اند . مثل مولاناى اعظم سعيد مولانا محمود واعظ كه از فضلاى عصر بود * و قدوهء علماء و اولياء وقت بود و چند نوبت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله [ را ] در خواب ديده بود . [ 226 ] و فرزند او مولاناى اعظم سعيد مولانا امام الدين واعظ ، كه از فضلاى عصر بود * « 1 » و در منقول و معقول و در وعظ ماهر بود و اهل يزد تمام او را معتقد بودند ، چون وفات يافت او را در جنب پدر بزرگوارش بنهادند . وفات مولانا محمود در سال ثمان و تسعين و سبعمائه بود . و بر در اين مزار سلطان مبارز الدين محمّد بن مظفر ساباطى از آجر پخته و كاشى تراشيده بساخت * و پسر او شاه شجاع آسيائى در قريهء ابرند آباد بساخت * « 2 » و وقف مزار كرد و بر در مزار خانقاهى بساخت و هر روز از طسق « 3 » آن آسيا آش در آن خانقاه مىپزند و به فقراء مىدهند ، و به غايت مزار متبرّك مروح است . ذكر مزار شيخ شكور شيخ شكور از قدماى مشايخ كبار است و نسب او معلوم نيست . ولادت « 4 » [ او ] از غزنين و ملتان بوده است و مسافرت بسيار كرده بود و به هر / 193 / حال كه بودى به اداى شكر قيام نمودى و او را بدان جهت شيخ شكور گويند ، و چون به يزد آمد قريب دروازهء نو معتكف شد . آورده‌اند كه صد سال عمر او بود و در آن روز كه وفات مىكرد تمام شهر بگرديد و دوستان را وداع كرد . گفت كه فردا عزيمت سفر دارم . روز ديگر چون تحقيق كردند در خانه وفات كرده بود ، در سال سبع و عشرين و سبعمائه . روز ديگر بزرگان شهر او را تجهيز و تكفين كردند و هم در گنبد [ 227 ] خانهء خودش دفن كردند و خرقهء او را بر بالاى

--> ( 1 ) . ميان دو ستاره از چهار سطر قبل از « مل » سقط شده است . ( 2 ) . ميان دو ستاره از سطر قبل از « مل » سقط شده است . ( 3 ) . م : طق ، ف : تسق . ( 4 ) . ف : والده .